รอยแผลเป็นของการส่องกล่องไม่น่ากังวลอย่างที่คิด

19 มกราคม 2567

นายแพทย์ ศาสตรา ทัพศาสตร์

      ใบเฟิร์นซึ่งเป็นที่รู้จักจากการเป็นพริตตี้งานมอเตอร์โชว์ นั่งตรงข้ามกับอ้อมในร้านกาแฟแห่งหนึ่ง ในฐานะไอดอลงาน
มอเตอร์โชว์ ภาพลักษณ์ของใบเฟิร์นเป็นส่วนสำคัญในอาชีพการงานของเธอ และเธอเข้าใจถึงคุณค่าของรูปลักษณ์ภายนอกในสังคม โดยเฉพาะอย่างยิ่งความกังวลเกี่ยวกับรอยแผลเป็น

        ขณะที่พวกเขาจิบกาแฟ ท่าทางที่มีชีวิตชีวาของใบเฟิร์นก็อ่อนลง ดวงตาของเธอสะท้อนถึงความเห็นอกเห็นใจอย่างลึกซึ้ง “ฉันกำลังคิดถึงเรื่องของเธออยู่นะอ้อม” เธอเริ่ม "ฉันรู้ว่าการคิดเรื่องการผ่าตัดมันน่ากลัวขนาดไหน ฉันเองก็ทำงานที่รูปลักษณ์เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตการทำงานของเรา"

         อ้อมพยักหน้า สีหน้าบ่งบอกความกังวลและขอบคุณ “กังวลเรื่องรอยแผลเป็น ใบเฟิร์น จะส่งผลต่อความมั่นใจ ภาพลักษณ์ในที่ทำงานยังไงบ้าง…”

          ใบเฟิร์นพูดพลางยกชาไทยขึ้นดื่ม “ฉันเข้าใจจริงๆ แต่การผ่าตัดเป็นการรักษาทางเดียวนี่นา แล้วแผลก็เล็กมาก” “ฉันว่าแผลไม่น่าเล็กกว่านี้ได้แล้วล่ะ”

         ใบเฟิร์นเงียบอยู่ครู่หนึ่ง “แต่ที่สำคัญกว่านั้น อ้อม มันเป็นเรื่องของสุขภาพและคุณภาพชีวิตเธอนะ เธอจะปวดเป็นๆ หายๆ แบบนี้ไปตลอดชีวิตรึไง เธอต้องหยุดงานอีกกี่ครั้งกัน ลองคำนวณดูสิ”

         ดวงตาของอ้อมเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน "แต่ความคิดที่จะเข้ารับการผ่าตัด..."

          “ลองคิดดูสิ” ใบเฟิร์นพูดแทรก “การผ่าตัดครั้งนี้อาจเป็นจุดเปลี่ยนให้เธอไม่ต้องปวดท้องอีก ส่วนรอยแผลเป็น เป็นเพียงราคาเล็กๆ ที่จ่ายให้กับคุณภาพชีวิต ไม่ใช่แค่รอยบนผิวหนัง แต่อย่างน้อยเธอก็มีเรื่องไว้เล่าเพิ่มนะ"

          “เธอนี่ก็ตลก ฉันมีเรื่องเล่าพอแล้วน่า” อ้อมตอบพลางหัวเราะ

          “เธอไม่ได้อยู่คนเดียวนะอ้อม มีอะไรก็ไลน์มาละกัน แต่ถ้าจะกินเจ ฉันขอผ่านล่ะ” ใบเฟิร์นตอบ

บทความโดย

อ่านข้อมูลเพิ่มเติม
นพ. ศาสตรา ทัพศาสตร์
ความชำนาญ : แพทย์ผู้เชี่ยวชาญสาขาศัลยศาสตร์ทั่วไป